|
Ο προσωπικός χώρος του παιδιού αποτελεί σημαντικότατο κεφάλαιο για την ανάπτυξή του και την εξέλιξη της προσωπικότητάς του από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής του.
Είτε πρόκειται για ένα δωμάτιο μικρό σε διαστάσεις, είτε για ένα ευρύχωρο δωμάτιο, οφείλει να είναι ένας χώρος που δεν θα του προσφέρει μόνο ασφάλεια και άνεση,αλλά και ελευθερία, χαρά, έμπνευση.
Αποτελεί το καταφύγιό του, την προσωπική του φωλίτσα εντός της ευρύτερης οικογενειακής φωλιάς, το πεδίο της δικής του προσωπικής έκφρασης.
Η παιδική τοιχογραφία είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ζωγραφιά στον τοίχο: είναι ένας ολόκληρος κόσμος όπου κάθε παιδί μπορεί να ταξιδέψει και να παίξει με τους αγαπημένους του ήρωες.
Τα παραμύθια με τους κλασικούς και τους σύγχρονους ήρωες αλλά και οι παραλλαγές τους είναι άπειρα, ενώ οι συνδυασμοί τους και η μετάπλασή τους στον τοίχο μπορούν να δημιουργήσουν καινούργιες πρωτότυπες ιστορίες!
Επιπλέον, η συμμετοχή των γονιών, συγγενών αλλά και φίλων του παιδιού κάνουν το παιχνίδι ακόμα πιο ενδιαφέρον και δημιουργικό, ενισχύοντας την κοινωνικότητά του και ευνοώντας τη σχέση του με το περιβάλλον του.
Σε μια απ’ τις πολλές περιπτώσεις παιδικών δωματίων που ζωγραφίσαμε, θυμάμαι χαρακτηριστικά την περιγραφή της μητέρας μιας πεντάχρονης μικρής, στης οποίας το δωμάτιο ζωγραφίσαμε τον Γουίνυ και την παρέα του, πως πριν πάει το βράδυ για ύπνο καληνύχτιζε έναν-έναν τους αγαπημένους της ήρωες και το πρώτο πράγμα που έκανε ξυπνώντας το πρωί, ήταν να τους πει καλημέρα και να τους φιλήσει σαν να ήταν υπαρκτά πρόσωπα!
Σε μιαν άλλη περίπτωση, πάλι, οι γονείς μου εξηγούσαν πώς οι ίδιοι πήραν την αφορμή από το θέμα της τοιχογραφίας και άρχισαν να σκαρφίζονται καινούργια παραμύθια, καινούργιες διδακτικές ιστορίες και νέα φανταστικά παιχνίδια με τον Ντόναλντ, το Μίκυ, τη Χιονάτη, για να διηγηθούν το βράδυ στο πεντάχρονο αγοράκι τους και στην τρίχρονη αδερφούλα του, ή για να περάσουν μαζί με τα παιδιά τους ευχάριστο και δημιουργικό χρόνο.
Για εμένα, ως ζωγράφο, η επιτυχία του έργου έγκειται στο ότι το παιδί νιώθει ότι είναι μέρος της παρέας που είναι ζωγραφισμένη στον τοίχο του δωματίου ή του σχολείου του, παίζει μαζί με τους ήρωές του και ο χώρος του, εκτός του ότι είναι αισθητικά όμορφος δίνοντάς του μεγάλη χαρά, αποτελεί πηγή δημιουργικότητας, εξάπτοντας τη φαντασία του, αλλά και πολύ καλή αφορμή κοινωνικοποίησης με τους συνομηλίκους και την οικογένεια.
Στους γονείς, λοιπόν, δεν μένει παρά να προσφέρουν στα παιδιά τους – πάντα μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους – την χαρά ενός ιδιαίτερου και πρωτότυπου προσωπικού χώρου, να τους απλώσουν το χέρι αφήνοντάς τα να τους οδηγήσουν στο μαγικό τους κόσμο, εκμεταλλευόμενοι τη μοναδική ευκαιρία να ξανανιώσουν και οι ίδιοι, έστω και λίγο, παιδιά.
|